در اين ميان افراد ديگرى نيز هستند كه در عين اينكه هيچ ارتباط و اتصالى با امور معنوى ندارند ، خداى متعال آنان را از نعمت ثروت بهره‌مند كرده است . اينان به اين علّت از اين نعمت بهره برده‌اند كه خداى متعال قصد آزمايش آنان را داشته و از اين گذشته ممكن است به خاطر برخى از فضايل اخلاقى كه خواسته يا ناخواسته در وجود خود بارور كرده‌اند از چنين نعمتى برخوردار شده‌اند . اين نكاتى كه ذكر شد داراى شواهد قرآنى و روايى است كه اينك توجه شما را به نمونه‌اى در اين مورد جلب مىكنيم : ظرفيّت و ثروت مرحوم « طبرسى » صاحب تفسير شريف مجمع البيان ذيل آيهء 75 سورهء توبه مىنويسد : اين آيه در مورد فردى به نام « ثعلبة بن حاطب » نازل شده است و اصل داستان او از اين قرار است . وى مردى بود كه پس از بعثت پيامبر اسلام مسلمان شد و همواره ملازم حضرت بود ، نمازهاى واجب را به جماعت مىخواند و حضور فعالى در مسجد رسول خدا داشت . روزى از اوضاع نابسامان اقتصادى خود به رسول خدا شكوه كرد و ضمن آن در خواست كرد تا حضرت برايش دعايى كند تا اوضاع مادى او بهتر شود . رسول گرامى اسلام به او فرمود : همين وضعى كه دارى از ثروت و غنا بهتر است . شايد رسول خدا با زبان كنايه به او فهماند كه تو ظرفيّت ثروت را ندارى ، امّا او اصرار كرد و همچنان بر خواستهء خود پا فشارى مىكرد . سر انجام رسول خدا برايش دعا كرد و دعاى رسول خدا در حقش مستجاب شد . رسول خدا دو درهم به او داد و فرمود : ان شاءالله خدا بركت مىدهد . ثعلبه با اين دو درهم گوسفندى خريد و به دامدارى مشغول شد .